انتخاب حفاظت تنفسی

تجهیزات حفاظت فردی آخرین گام سلسله‌مراتب کنترل است. ماسکی که بدون کوشش برای حذف منبع، جایگزینی با ماده کم‌خطرتر و جداسازی با تهویه برگزیده شود، حتی وقتی ماسک درستی باشد، تصمیم نادرستی است.

همین‌که به مرحله انتخاب برسیم، ترتیب هم روشن است: غلظت در محل کار اندازه گرفته و بر حد مجاز تقسیم می‌شود تا نسبت خطر به دست آید. ضریب حفاظت تخصیص‌یافته به رده ماسک برگزیده باید از آن نسبت بیشتر باشد و از بیشینه غلظت مجاز استفاده آن رده نباید فراتر رفت.

اینکه وسیله‌های فیلترکننده هوای محل کار را پاک می‌کنند و هوای مستقلی نمی‌رسانند، مرز دیگری است که رکورد آن را صریح نگه می‌دارد. وضعیت‌هایی که اکسیژن بسنده نیست، یا دانسته نیست کدام ماده در چه غلظتی حاضر است، تصمیمی جداگانه می‌طلبند.

این صفحه هیچ برند، مدل یا محصولی توصیه نمی‌کند؛ رکورد روی رده، استاندارد و اندازه‌گیری اجرا می‌شود. انتخاب محصول تصمیم کارفرما و زنجیره تأمین است.

توانایی پزشکی و پیگیری کارگری که ماسک می‌زند در سمت مراقبت سلامت می‌نشیند؛ این صفحه اندازه‌گیری محل کار و رکورد تجهیز را دربر می‌گیرد.