Adım 1 — envanter
Hesap, kuruluşta bulunan ya da bulunması öngörülen bütün tehlikeli maddelerin sayılmasıyla başlar. Envantere girenler yalnız hammadde değildir:
- ara ürünler ve yan ürünler,
- ürün ve satışa hazır stok,
- atıklar — sıklıkla unutulur,
- bir kaza sırasında oluşabilecek maddeler,
- bakım ve laboratuvar stokları.
Miktar olarak, aynı anda bulunabilecek en yüksek miktar esas alınır — ortalama değil.
Adım 2 — maddeyi listeye yerleştirmek
İki yol vardır ve ikisi birlikte işler:
- Adlandırılmış madde: madde listede adıyla geçiyorsa kendi eşiği kullanılır.
- Tehlike kategorisi: adıyla geçmiyorsa, sınıflandırmasına göre bir kategoriye yerleştirilir ve o kategorinin eşiği kullanılır.
Adlandırılmış maddenin eşiği, ait olduğu kategorinin eşiğinin yerine geçer; ikisi üst üste sayılmaz.
Adım 3 — eşikle karşılaştırma
Her eşiğin iki değeri vardır: alt seviye ve üst seviye. Tek bir maddenin miktarı eşiği aşmasa bile, aynı tehlike başlığındaki maddeler toplama kuralıyla birlikte değerlendirilir — bu kural olmadan yapılan hesap eksiktir.
Sık yapılan üç hata
- Atığı saymamak.
- Kapasiteyi değil o günkü stoğu yazmak.
- Toplama kuralını atlayıp “hiçbir madde eşiği aşmıyor” sonucuna varmak.
Üçü de kuruluşu kâğıt üzerinde kapsam dışına çıkarır; denetimde ise kapsam dışında sayılmamanın yanına bildirim yapılmamış olması da eklenir.