Üç puan
| Puan | Sorusu | Ölçek |
|---|---|---|
| Şiddet (S) | Hata gerçekleşirse etkisi ne olur? | 1 etkisiz → 10 uyarısız tehlikeli |
| Oluşma (O) | Ne sıklıkta beklenir? | 1 çok uzak → 10 çok yüksek |
| Fark edilebilirlik (D) | Etkisini göstermeden önce fark edilebilir mi? | 1 kolayca fark edilir → 10 fark edilemez |
RPN = S × O × D — sonuç 1 ile 1000 arasındadır.
Tek bir eşik yoktur
Bu, yöntemin en çok yanlış anlatılan yanıdır. Yayımlanmış kaynaklar birbirinden farklı sınırlar kullanır: kimi 200 ve 500'ü sınır alır, kimi 100 ve 150'yi, kimi 100 ve 500'ü. Yani “RPN 125 kabul edilebilirdir” gibi bir cümle, hangi sete göre söylendiği belirtilmeden anlamsızdır. Kuruluş kendi eşiğini seçer, yazar ve gerekçelendirir.
Çarpımın tuzağı
Şiddeti 10, oluşması 1 ve fark edilebilirliği 2 olan bir hatanın RPN'i 20'dir — “düşük” görünür. Oysa şiddeti 10 olan her hata, RPN'inden bağımsız olarak ayrıca ele alınmalıdır. Bu yüzden olgun uygulamalarda RPN tek ölçüt değildir; şiddet için ayrı bir kural konur.
Nerede işe yarar
FMEA, ekipman ve süreç güvenilirliği tarafında güçlüdür: hangi bileşen nasıl bozulur, bozulunca ne olur, bozulduğunu ne zaman anlarız. Bakım stratejisi kurmak, kritik yedek parçayı belirlemek ve kontrol sıklığı seçmek için doğrudan girdi verir.
Kritiklik eklenirse
Kritiklik analizi eklendiğinde yöntem, hata türlerini yalnız puanla değil sonucun ağırlığıyla da sıralar; güvenlik açısından kritik bileşenlerin ayrı bir listeye çıkması bu şekilde olur.