Yükümlülükler

Yabancı bir ülkenin mevzuatı ne zaman bizi bağlar?

Üç yol vardır. Birincisi düzenlemenin kendi ülkesi dışına uzanmasıdır: Avrupa Birliği'ndeki kişilere hizmet sunan bir kuruluşu GDPR de bağlar. İkincisi sözleşmedir: müşteri kendi ülkesinin şartını size sözleşmeyle yükler. Üçüncüsü pazara girişdir: ürün bir ülkede satılacaksa o ülkenin ürün mevzuatına uymak zorundadır.

Üç yol

  1. Ülke dışına uzanan düzenleme. Bazı düzenlemeler, kendi ülkesindeki kişilere yönelen faaliyeti nerede yürütülürse yürütülsün kapsar. Kişisel veri tarafında en bilinen örnek budur.
  2. Sözleşme. Müşteriniz kendi mevzuatının ya da kendi grup politikasının şartlarını sözleşmeye koyar; o andan itibaren o şart sizi bağlar — kaynağı yabancı olsa da yükümlülük yerlidir.
  3. Pazara giriş. Ürün ya da hizmet başka bir ülkede sunulacaksa, o ülkenin ürün güvenliği ve uygunluk şartları geçerlidir.

Kütükte nasıl ayrılır

Yabancı kaynaklı şart kütüğe girer ama kaynağı ve bağlanma yolu yazılır. “Bize GDPR de uygulanıyor” cümlesi tek başına yanıltıcıdır; hangi faaliyet nedeniyle uygulandığı yazılmazsa, faaliyet bittiğinde satır sonsuza kadar kütükte kalır.

Çakışma hâlinde

İki ülkenin şartı çakışıyorsa kural basittir: daha sıkı olan uygulanır — ikisini de karşılamak çoğu zaman mümkündür. Karşılanamayan bir çakışma varsa bu hukuki görüş gerektiren bir konudur ve mühendislik kararıyla kapatılmaz.

Sık yapılan hata

Yabancı bir standardı, yerli mevzuatın yerine geçermiş gibi kullanmak. Uluslararası bir standarda uymak, ulusal bir yükümlülüğü ortadan kaldırmaz; ikisi ayrı ayrı karşılanır.

Optifora'da nasıl duruyor

Ürün, bir düzenlemenin hangi ülkeye bağlandığını ve o ülkenin kendi düzenlemesi mi yoksa dışarıdan uzanan bir düzenleme mi olduğunu ayrı ayrı tutar; ekran ikisini yan yana değil, sebebiyle birlikte gösterir.

Bu konuyu Optifora'da yönetin

Optifora tek bir program değil, modüllerden kurulan bir uyum platformudur. Hangi modülün bugün hazır, hangisinin yol haritasında olduğu katalogda yazılıdır.

Optifora'yı tanıyın